Polski "publiczny" i angielski "public"

[Tadeusz Lemańczyk]

Gdy w przyszły wtorek będziecie już odrobinę znużeni roztrząsaniem zagadnień informacji publicznej, mam nadzieję, że ten drobny przerywnik ponownie rozbudzi Wasze zainteresowanie tematem. Zacznę od odległego, a zatem bardzo mglistego wspomnienia jednego z angielskich filmów. Wyobraźcie sobie podniosłą uroczystość otwarcia nowego szpitala i konsternację wywołaną po odsłonięciu części jego nazwy - "Pubic hospital". Z tego, o czym możecie przekonać się również w Internecie, chochlik drukarski z dużym zamiłowaniem skacze sobie po tym angielskim przymiotniku "public". Sam nie tak dawno efekty jego poczynań wykorzystałem w dyskusji na forum społeczności Competitive Intelligence ( http://competitiveintelligence.ning.com/forum/topics/ci-and-osint ). Dzisiaj chciałbym dodać jeszcze przemiłą wiadomość Lynn Gaertner-Johnston Public or Pubic? Spellcheck Can't Tell! ( http://www.businesswritingblog.com/business_writing/2005/12/public_... ). Nie ukrywam, że najbardziej spodobała mi się "przyjacielska" propozycja korekty anonsu o posiadaniu klientów w "private and pubic sectors" na "w prywatnych i jeszcze bardziej prywatnych sektorach". ;-) Ale bądźmy szczerzy, czy polski przymiotnik "publiczny" sam w sobie nie mógłby być źródłem podobnie zabawnych nieporozumień? Zerknijmy do Słownika frazeologicznego języka polskiego Stanisława Skorupki. Przymiotnik "publiczny" wyrażony został tam w jedenastu zniuansowanych przykładach. Nie ma co prawda informacji publicznej, ale jest biblioteka publiczna "dostępna dla wszystkich". Jest również publiczna tajemnica - "wiadomość nie ogłoszona urzędowo, ale znana ogółowi". Jest jednak również dom publiczny, według Skorupki - "lunapar", i (już całkiem wyraźnie określone jako wyrażenie dawne) "kobieta publiczna" czyli "prostytutka". Aż chciałoby się to zakończyć całkiem poważnym pragnieniem, by informacja publiczna nigdy nam się nie sprostytuowała.

[Magda Buśkiewicz]

Po wpisaniu w google słowa publiczny pojawia się szereg ciekawych znaczeń.
ot chociażby oskarżyciel czy funkcjonariusz, a także sektor, cel, katalog czy też interes publiczny.

Dla osób mało obeznany publiczny może być źródłem dość sporych i zabawnych nieporozumień. Dajmy na to przypadkowe usunięcie literki "l" ze słowa - powstaje pubiczny, co w rozumieniu dzisiejszej młodzieży może być bardzo łatwo powiązane z pubem, de facto publicznie dostępnym :)

[Piotr Brodala]

Wiadomo, że w każdy języku znajdą się słowa, które dla rodzimych nie stanowią żadnego problemu. Brzmią podobnie, ale różnią się pisownią, a znaczą zupełnie co innego. Z kolei dla obcokrajowców mogą stanowić barierę nie do przejścia. Są to tak zwane idiomy. Wyrażenia, które każde z osobna oznacza co innego, tłumaczone w całości stanowią "stek bzdur", ale ich znaczenie jest zupełnie inne.
Pierwszy przykład jaki mi się ciśnie pochodzi z języka angielskiego. Jest to wyrażenie "go nuts". Rozkładając jest na czynniki: go - iść, nuts - orzechy. Oznaczać by to miało "Iść na orzechy". Znaczenie tego idiomu jest jednak zupełnie inne, mianowicie "Zdenerwować się"

Co do określeń publicznych, mogą to być:
- sektor publiczny
- interes publiczny
- porządek publiczny
- opinia publiczna
- dług publiczny
- wróg publiczny
- telewizja publiczna

PS Tak, temat był miła odskocznią od poprzednich zagadnień ;)